საფეხბურთო უტოპია

1995 წლის 23 მაისი იდგა. მომდევნო დღეს ჩემპიონთა ლიგის ფინალი იყო ჩანიშნული. ლიდვინა კლუივერტის შვილს წინ უმნიშვნელოვანესი მატჩი ელოდა. პატრიკის დედას მშვიდად ეძინა, თუმცა საკმაოდ უცნაური რამ ესიზმრა... ახალგაზრდა კლუივერტი შეცვლაზე შევიდა და გამარჯვების მომტანი გოლი გაიტანა. სიზმარი იმდენად რეალური იყო, რომ ლიდვინა იძულებული გახდა ყველაფერი შვილისთვის გაენდო. იგი პატრიკს ჩაეხუტა და მატჩის წინ წარმატება უსურვა. რამდენიმე საათში ოცნება რეალობად იქცა! 18 წლის თავდამსხმელი თამაშში სათადარიგო სკამიდან ჩაერთო და 50000 მაყურებლის წინაშე „მილანის“ კარის დალაშქვრა მოახერხა.

"ღვთის შვილების" ტრიუმფის არავის სჯეროდა. იმ შეხვედრაში „აიაქსის“ ფეხბურთელთა საშუალო ასაკი 23 წელი იყო, ხოლო 18-დან 13 მოთამაშე აკადემიის აღზრდილი გახლდათ. მათ წინააღმდეგ გამოცდილი „როსონერი“ იდგა. ჩემპიონთა ლიგის მოქმედი გამარჯვებული, რომელმაც ერთი წლის წინ „ბარსა“ 4-0 გაანადგურა და უკანასკნელ 7 წელიწადში თასი სამჯერ აწია.  იტალიელების შემადგენლობაში მხოლოდ ერთი ფეხბურთელის ასაკი იყო 26 წელზე ქვემოთ. მაშინდელი „მილანის“ რიგებში ისეთი მოთამაშეები ბრწყინავდნენ, როგორებიც მარსელ დესაი, ზვონიმირ ბობანი და ჯანლუიჯი ლენტინი იყვნენ.

1995 წლის მაისში „აიაქსმა“ მსოფლიო დაიპყრო. სათამაშო სტილი კი, რომლის გამოყენებითაც მიზანს მიაღწია, ცალკე აღნიშვნის ღირსია. ჰოლანდიელები ძალიან სწრაფად გადაადგილდებოდნენ და ელეგანტურობის ფიზიკურ სიძლიერესთან იდეალურად შერწყმა მოახერხეს. ხორხე ვალდანოს სიტყვები ამ ყველაფერს მშვენივრად აღწერს: „აიაქსი მხოლოდ 90-იანების გუნდი არაა, ის საფეხბურთო უტოპიას უახლოვდება. ჰოლანდიელების ფილოსოფია საკმაოდ დახვეწილი და ლამაზია. გასაოცარია ისიც, რომ ამასთან ერთად მათ უპირატესობა ფიზიკურ ორთაბრძოლებშიც აქვთ“.

„აიაქსის“ ოქროს თაობამ ჰეგემონია დაამხო და ძალიან ცოტამ იცოდა მიზანს როგორ მიაღწია... ჰოლანდიური გუნდის მოთამაშეები და სამწვრთნელო შტაბის წევრები დროს უსწრებდნენ! 

უნიკალური ხედვა

ლეო ბეენჰაკერის ადგილას ლუის ვან გაალის დანიშვნას პრესის წარმომადგენლები და ქომაგები უარყოფითად შეხვდნენ. განსაკუთრებით ჰოლანდიური გაზეთი De Telegraaf გამოირჩა. ამ უკანასკნელმა ვან გაალს ამპარტავანი პიროვნების იარლიყი მიაკერა და „აიაქსში“ კრუიფის დაბრუნება მოითხოვა. ნეგატიური დამოკიდებულება გასაკვირი სულაც არ ყოფილა. 41 წლის სპეციალისტს გამოცდილება თითქმის არ გააჩნდა, თუმცა მისი ამბიციები აშკარა იყო.

ლუისის ფილოსოფია რინუს მიხელსის ტოტალურ ფეხბურთზე გახლდათ დაფუძნებული. ამ ტაქტიკის მიხედვით მოთამაშეს ნებისმიერი პოზიიცის შეთავსება უნდა შეძლებოდა. მაშინ კი, როცა გუნდი ბურთს დაკარგავდა, ფეხბურთელებს კოლექტიურად უნდა ემუშავათ და კონტროლი დაებრუნებინათ. ასეთ სათამაშო სქემაში ადგილის დამკვიდრება ტექნიკურ სიძლიერეს, ტაქტიკურ ცოდნას და საოცარ ფიზიკურ კონდიციებს მოითხოვდა. ვან გაალის სისტემაში პროგრესის მიღწევა მხოლოდ ძალიან ნიჭიერ და გუნდზე ორიენტირებულ მოთამაშეებს შეეძლოთ. 

ქომაგთა ოცნებების ასასრულებლად ჰოლანდიელმა სპეციალისტმა ცვლილებების გატარება დაიწყო. ლუისს უნდოდა ისეთი გარემო შეექმნა, სადაც მისი ტაქტიკისთვის შესაბამისი ფეხბურთელების გამოწვრთნა იქნებოდა შესაძლებელი. პირველი ნაბიჯი ახალგაზრდულ გუნდზე აქცენტის გაკეთება გახლდათ. ვან გაალმა ექსპერტები სპორტის სხვადასხვა სახეობებიდან მოიწვია და ინოვაციური სავარჯიშო სისტემა დანერგა, რომელიც პერსპექტიულ მოთამაშეებს მეტოქეებზე სწრაფ, ძლიერ და გამჭრიახ ფეხბურთელებად აყალიბებდა.

ჯოზ გეიზელი ჰოლანდიელმა სპეციალისტმა ჰოკეის გუნდიდან გადაიყვანა. ამ უკანასკნელმა ფეხბურთში სტერეოტიპებად ქცეული გრძელ დისტანციებზე სირბილი, მოკლე მანძილზე გათვლილი სავარჯიშო გეგმით ჩაანაცვლა. კალათბურთის ყოფილ მოთამაშეს, ლასლო იამბორს, სირბილის ტექნიკის, ფეხის მუშაობის და კოორდინაციის გაუმჯობესება ევალებოდა. აღნიშნულ დუეტს ერთი კაცი აკლდა. პიროვნება, რომელმაც „აიაქსის“ სათამაშო სტილი და შესაძლებლობები ახალ დონეზე აიყვანა და ვან გაალის პროექტს ხორცი შეასხა.

რენე ვორმჰაუდტი ლუისმა ამერიკული ფეხბურთის გუნდიდან, „ამსტერდამ ადმირალსიდან“, გადაიბირა. რენე „აიაქსში“ 2012 წლამდე დარჩა და შემდეგ კარიერა ჰოლანდიის ნაკრებში განაგრძო. ვიდეოში იდეალურადაა ნაჩვენები ის სავარჯიშო სტილი, რომელიც ვორმჰაუდტმა დაამკვიდრა. ხანდახან ჰოლანდიელებს აერობიკის სესიები და „სავარჯიშო“ ცეკვებიც კი ჰქონდათ. რონალდ და ფრანკ დებურები, ფრენკ რაიკაარდი... რენეს მოძრაობებს ყველა იმეორებდა.

 

„ამსტერდამ ადმირალსში“ მუშაობისას მივხვდი, რომ ამერიკულ ფეხბურთში ფიზიკურად გაცილებით ძლიერი სპორტსმენები მოღვაწეობდნენ. „აიაქსში“ გადასვლის შემდეგ გავაანალიზე, რომ სპეციფიკური ტიპის ვარჯიშების შემოღება გუნდს აუცილებლად წაადგებოდა. საბოლოოდ საფეხბურთო აერობიკა გამოვიგონეთ და მას 4 წლის განმავლობაში სიჩქარის, მოქნილობის და სისხარტის განსავითარებლად ვიყენებდით“. - აცხადებს ვორმჰაუდტი.

აღსანიშნავია, რომ „სავარჯიშო“ სესიები პოპულარობით ფეხბურთელებს შორისაც სარგებლობდნენ. რონალდ დე ბური იხსენებს: „ყოველდღიური ვარჯიშების შედეგად უფრო მოქნილ და სწრაფ მოთამაშეებად ჩამოვყალიბდით. პირადად მე სისწრაფე და კოორდინაციის უნარი ერთიორად გამიუმჯობესდა. ეს ყველაფერი მოედანზე ცრუმოძრაობების განხორციელებაში ძალიან გვეხმარებოდა“.

ვორმჰაუდტის თქმით მისმა ვარჯიშებმა განსაკუთრებით იმ ფეხბურთელებზე იმოქმედეს, რომლებიც წარსულში სხვა სპორტით იყვნენ დაკავებული: „იარი ლიტმანენს კოორდინაციის საოცარი უნარი ჰქონდა და ვთვლიდით, რომ ეს მისი წარსულით გახლდათ განპირობებული. 14 წლის ასაკში მას არჩევანის გაკეთება ფეხბურთსა და ჰოკეის შორის მოუწია. სწორედ ამიტომ, მოთამაშეებს ვურჩევდით, რომ სპორტის ბევრ სახეობაში ეცადათ ბედი და მხოლოდ საფეხბურთო ვარჯიშებით არ შემოფარგლულიყვნენ“.

სამწვრთნელო შტაბი, რომელიც დროს უსწრებდა

ვარჯიშების ეფექტურობის დასადგენად თითოეული ფეხბურთელი სხვადასხვა მოწყობილებას ატარებდა. წონის კონტროლი კი ყოველი სესიის წინ ხდებოდა. „აიაქსის“ სამწვრთნელო შტაბმა ფეხბურთში ნოვაციების დანერგვა ჯერ კიდევ 90-იან წლებში დაიწყო. მათ დროს გაუსწრეს და „ღვთის შვილების“ ტოპ დონის კლუბად ჩამოსაყალიბებლად მაქსიმუმი გააკეთეს.

ვან გაალის გუნდში ყველაფერს სამეცნიერო გადმოსახედიდან უდგებოდნენ. წარმატებული ასპარეზობისთვის ფეხბურთელს საკუთარი ეგო და სურვილები უნდა დაევიწყებინა და ორიენტაცია გუნდურ თამაშზე გაეკეთებინა. ჰოლანდიელი მუდამ ამბობდა: „ფეხბურთი გუნდური სპორტია და ყველა მოთამაშე სხვაზეა დამოკიდებული. თუ რომელიმე მათგანი დავალებას თავს ვერ გაართმევს, პრობლემები თანაგუნდელებს შეექმნებათ. ეს ნიშნავს, რომ თითოეულმა ფეხბურთელმა მწვრთნელის მოთხოვნები აუცილებლად უნდა შეასრულოს, რაც დისციპლინის გარეშე შეუძლებელია“.

დავალებები, რომლებსაც მოთამაშეები იღებდნენ, პოზიციების მიხედვით განსხვავდებოდნენ. მაგალითად გოლკიპერისთვის აუცილებელი ფეხით კარგად თამაში იყო, რადგან შეტევებს სწორედ იგი იწყებდა. ვან გაალის გუნდი ძირითადად ერთ სათამაშო სქემას იყენებდა. თუ რომელიმე ფეხბურთელი ბურთის მისაღებად უკან დაიხევდა, მეორე მეტოქის საჯარიმოსკენ გარბოდა. ვინგერები წინ რეგულარულად ადიოდნენ და შორეულ პასებს ელოდებოდნენ. ცენტრალური ნახევარმცველები კი მუდამ გარემარბების უკან რჩებოდნენ. თუ შეტევის დაწყება ერთი ფლანგიდან ვერ ხერხდებოდა, მაშინ ბურთი სასწრაფოდ მეორე ფრთაზე გადაჰქონდათ. ტაქტიკა კი, რომელსაც ვან გაალი იყენებდა 4-3-3-ს ან 3-4-3-ს მოგაგონებდათ. იმისთვის, რომ მისი გეგმა იდეალურად განხორციელებულიყო, ლუისი ვარჯიშებზე ფეხბურთელებს ერთსა და იმავეს ხშირად ამეორებინებდა.

რონალდ დე ბური იხსენებს: „ჩვენი მთავარი მიზანი გადაცემის მარჯვენა ფეხში მიწოდება იყო. რამდენიმე კვირის განმავლობაში ვვარჯიშობდით, რომ პასის შემდეგ ადრესატს გადაცემა ძლიერი ფეხით მიეღო და დამუშავებისას პრობლემები არ შეჰქმნოდა. გრძელ პასებშიც ვვარჯიშობდით და დაახლოებით 30 მეტრიდან ბურთის იდეალურ გადაწოდებას ვსწავლობდით, რათა იერიშში ყოფნისას ფლანგები უპრობლემოდ შეგვეცვალა. სამი თვის შემდეგ ყველაფერი იდეალურად ავითვისეთ. მახსოვს ერთ-ერთი სესიის ფარგლებში 6 3-ის წინააღმდეგ ვთამაშობდით და იმ გუნდს, რომელსაც 6 ფეხბურთელი ჰყავდა, ბურთთან შეხება ერთხელ ან 2-ჯერ შეეძლო. ბურთს ისე საოცრად ვაკონტროლებდით, რომ ახალმოსულ მოთამაშეებს გაოცებისგან პირი ღია რჩებოდათ“.

ფეხბურთელები, რომლებიც ვან გაალის სათამაშო სქემას და რთულ ვარჯიშებს ვერ ეგუებოდნენ, გუნდს ტოვებდნენ. გულშემატკივრების ერთ-ერთი საყვარელი მოთამაშე, იან ვოუტერსი „ბაიერნში“ მას შემდეგ წავიდა, რაც ძირითად შემადგენლობაში ადგილი ვიმ იონკს „დაუთმო“. საინტერესოა, რომ სულ რაღაც 12 თვის წინ იანი ჰოლანდიის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად დაასახელეს. ზუსტად იგივე ბედი ეწია ბრაიან როის. ამ უკანასკნელის სათამაშო სტილი ქომაგებს უდიდეს სიამოვნებას ანიჭებდა, მაგრამ საფეხბურთო ინტელექტის ნაკლებობამ თავისი ქნა და ვან გაალისთვის როი არაფრისმომცემ მოთამაშედ იქცა: „დიდი ხანია ბრაიანის აღარ მჯერა. მასთან ყველაფერი ვცადე, ინდივიდუალური ვარჯიშებიც ჩავუტარე, მაგრამ არაფერი გამომივიდა. იგი გუნდისთვის სირბილზე უარს არასდროს ამბობდა, თუმცა ინტელექტი არ ჰქონდა და ფიქრი და აზროვნება არ შეეძლო. მისი განვითარება და ახალ დონეზე გადაყვანა უბრალოდ შეუძლებელი იყო“. -აცხადებს ვან გაალი.

ჰოლანდიელი სპეციალისტის კოლექტივს სახარბიელო სტარტი ნამდვილად არ ჰქონია. „აიაქსმა“ საწყის 16 შეხვედრაში მხოლოდ 20 ქულა მოაგროვა, თუმცა საკუთარი თამაში მალევე იპოვა და ვან გაალის სადებიუტი სეზონში ჩემპიონ „პსვ“-ს მხოლოდ 3 ქულით ჩამორჩა. სამაგიეროდ „ღვთის შვილებმა“ 1991-92 წლების უეფას თასი დაისაკუთრეს. ფინალში მათ „ტორინოს“ სძლიეს. წარმატებას დანაკლისის გარეშე არ ჩაუვლია, ჰოლანდიელებმა „სერია A"-ს კლუბებში რამდენიმე წამყვანი მოთამაშე გაუშვეს. დენის ბერკამპი და ვიმ იონკი „ინტერში“ წავიდნენ. ჯონ ვანტ შიპი და მარჩიანო ვინკი „ჯენოას“ შეუერთდნენ, მიხელ კრიკი კი „პადოვაში“ გადავიდა. ვან გაალს ყველაფრის ახლიდან დაწყება მოუწია. უცნაურია, მაგრამ ეს „აიაქსის“ ისტორიაში საუკეთესო გადაწყვეტილებად იქცა. ახალმა თაობამ გუნდი ფერფლისგან აღადგინა და ევროპის ტოპ კლუბად აქცია.

წარმატების საიდუმლო

ახალგაზრდები ვან გაალის „ქარხანაში“ 3 წლის განმავლობაში იწვრთნებოდნენ და მათ შორის განსაკუთრებული კავშირი იყო. ძმები დე ბურები! პატრიკ კლუივერტი და სურინამელი ედგარ დავიდსი კი ბავშვობის მეგობრები იყვნენ. დავიდსი „ღვთის შვილების“ რიგებში ლიდვინას მეშვეობით მოხვდა. ამ უკანასკნელმა ედგარის ტალანტი მაშინ შენიშნა, როცა პატრიკი მასთან ერთად თამაშობდა. „აიაქსის“ ღირსებას კიდევ ერთი სურინამელი, კლარენს ზეედორფი, იცავდა. ფრენკ რაიკაარდი კი „მილანში“ გატარებული 5 წლიანი პერიოდის შემდეგ დაბრუნდა. მან საკუთარ თავზე პერსპექტიული ფეხბურთელების მენტორობა აიღო.

„აიაქსის“ მოთამაშეთა უმრავლესობა სკოლის მოსწავლეებივით გამოიყურებოდა. მიუხედავად მათი ასაკისა ვან გაალი მზად იყო ნებისმიერი მათგანისთვის მოესმინა და ყველა იდეა გაეთვალისწინებინა. მაგალითად რონალდ დე ბურმა საკალათბურთო მოძრაობის იმპლემენტაციის წინადადება წამოაყენა. დე ბურის იდეა ასე გამოიყურებოდა - როცა „აიაქსი“ კუთხურს აწვდიდა რონალდი იმ ფეხბურთელს ბლოკავდა, რომელიც ჰოლანდიური გუნდის რომელიმე თავდამსხმელს იყვანდა. ამის შედეგად შემტევი ხშირ შემთხვევაში თავისუფალი რჩებოდა, რადგან ოპონენტი დე ბურის მახეში ხვდებოდა და „იკარგებოდა“. ვან გაალს მისი იდეა ძალიან მოეწონა და სულ მალე „აიაქსის“ არსენალში ახალი იარაღი გაჩნდა! ჰოლანდიელმა სპეციალისტმა შექმნა გარემო, სადაც ნებისმიერ ინოვაციურ და კრეატიულ იდეებს დიდი გულისყურით უსმენდნენ. 

ახალგაზრდა „ღვთის შვილების“ პირველი სეზონი წარმატებული გამოდგა. მიუხედავად ჰოლანდიის ჩემპიონატში დაკავებული მესამე ადგილის და უეფას თასის მეოთხედფინალური ეტაპიდან გამოვარდნისა „აიაქსმა“  KNVB-ის თასი დაისაკუთრა. მომდევნო წელს ჰოლანდიელი სპეციალისტის კოლექტივმა ქვეყნის ჩემპიონატი მოიგო. ვან გაალის შრომა დაფასდა! კლუბმა პირველ წარმატებას მიაღწია, მაგრამ სულ მალე ყველაფერი შეიცვალა. კანუსა და ჯორჯის ტრანსფერის შემდეგ „აიაქსი“ შეუჩერებულ ძალად იქცა. ჰოლანდიის ჩემპიონობა ლუისის კოლექტივმა მარცხის გარეშე დაიბევა და ტურნირი რეკორდული, 27 მოგებით, დაასრულა. „ღვთის შვილებმა“ 106 ბურთი შეაგდეს, რაც მატჩში საშუალოდ 3.12 გოლია.

ნათელი გახდა, რომ „აიაქსი“ ევროპაში გამეფებული ჰეგემონიის დასამხობად ემზადებოდა. მათ ჯგუფურ ეტაპზე „მილანი“ ორჯერ დაამარცხეს. პირველი გამარჯვების შემდეგ „აიაქსის“ „ბავშვები“ საკუთარი კუმირების გასახდელში შესასვლელად და მაისურების გასაცვლელად რიგში იდგნენ. მეორე მატჩის ბოლოს ყველაფერი სხვანაირად იყო... რონალდ დე ბური:  „ახლა, როცა ამ ამბავზე ვფიქრობ ძალიან მრცხვენია. რუუდ გულიტმა გასახდელში შესვლის უფლება მოგვცა და ჩვენც საკუთარ კუმირებთან შეხვედრა პატარა ბავშვებივით გვიხაროდა. სამაგიეროდ მეორე მატჩის შემდეგ ყველაფერი შეიცვალა და მათთვის მაისურები აღარ გვითხოვია!“

გუნდური სული

ფრენკ დებურისთვის ეს სწორედ ის მომენტი იყო, როცა მან და მისმა თანაგუნდელებმა საკუთარი შესაძლებლობების ირწმუნეს: „სეზონის დასაწყისში რაღაც განსაკუთრებული მოხდა. გუნდის შიგნით ყველაფერი მშვენივრად მიმდინარეობდა. ახალგაზრდებსა და გამოცდილ ფეხბურთელებს ერთმანეთის იდეალურად ესმოდათ. შესანიშნავი სასტარტო შემადგენლობა გვყავდა, რომელსაც თავისი ფუნქციების შესახებ ყველაფერი კარგად მოეხსენებოდა. პლუს ამას ჩვენს რიგებში 4-5 ფეხბურთელი თამაშობდა, რომელიც სათადარიგო სკამიდან მეტოქე გუნდს სერიოზულ პრობლემებს უქმნიდა. მახსოვს „მილანის“ დამარცხების შემდეგ გავაანალიზეთ, რომ დროა გავიზარდოთ და შიშის გრძნობა დავამარცხოთ“.

კიდევ ერთი უპირატესობა, რომელიც ვან გაალის „აიაქსს“ ჰქონდა, ედგარ დევიდსი იყო. ჰოლანდიელ „პიტბულს“ ასპარეზობა ნებისმიერ პოზიციაზე შეეძლო და ლუისის სათამაშო ტაქტიკას იდეალურად ერგებოდა.

დავიდსი: „გუნდში თამაში მარცხენა გარემარბად დავიწყე. გარკვეული დრო მეორე თავდამსხმელის პოზიციაზე გავატარე და ბედი 10 ნომერზეც ვცადე. გამომდინარე იქიდან, რომ მარკ ოვერმარსი მარცხენა ფლანგზე შესანიშნავად თამაშობდა, ლუისმა მოედნის ცენტრში დამაყენა. მარჯვენა გარემარბის პოზიციაზე თავს მიტოვებულად ვგრძნობდი, მოედნის ცენტრში კი თამაშში 100 პროცენტით ჩართული ვიყავი“.

ჯგუფური ეტაპის მარცხის გარეშე დაძლევის შემდეგ, ჰოლანდიელებმა ჯერ „ჰაიდუკი“ 3-0 დაამარცხეს, ნახევარფინალში კი „ბაიერნს“ 5-2 ძლიეს. საბოლოოდ „ღვთის შვილები“ „მილანს“ მესამედ დაუპირისპირდნენ. საინტერესოა, რომ მათი დამრიგებელი მომავალი ოპონენტის ვინაობით ძალიან გახარებული იყო და მიაჩნდა, რომ „პსჟ“-სთან ორთაბრძოლას „როსონერისთან“ შერკინება ნამდვილად სჯობდა. „მილანი ზუსტად „აიაქსის“ სტილში თამაშობს. მათ გამარჯვების მიღწევა სურთ. ფრანგები შეტევაზე საერთოდ არ ფიქრობენ, დიდ დროს დაცვაში ატარებენ და მაქსიმალურად ცდილობენ მარცხი თავიდან აირიდონ“.

 

ევროპის ყველაზე პრესტიჟული ტურნირის ფინალისტებს ერთნაირი ამბიციები გააჩნდათ, თუმცა ვენაში ჩასვლისას ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავდებოდნენ. ჰოლანდიელი ბავშვები მებრძოლ სულს ასხივებდნენ, იტალიელები კი ქალაქში პომპეზურად გამოჩნდნენ. ფაბიო კაპელომ ვიზავის გაოცება სცადა და სათამაშო გეგმაში რამდენიმე ცვლილება შეიტანა. მარსელ დესაის, რომელიც ხშირად მოედნის ერთ კონკრეტულ არეალში ასპარეზობდა, იარი ლიტმანენის ინდივიდუალური მეურვეობა დაეკისრა. თავდამსხმელს, დანიელე მასაროს, ფრენკ დე ბურის შორეული გადაცემების აღკვეთა ევალებოდა. ამასთან ერთად მას ოპონენტი იძულებული უნდა გაეხადა პასი მიხაელ რაიციგერისკენ შეესრულებინა, რომლის წინააღმდეგაც იტალიელები აგრესიულ პრესინგს თამაშობდნენ.

საწყისი 45 წუთის განმავლობაში კაპელოს გეგმამ გაამართლა. ჰოლანდიელებს ბურთის შენარჩუნება და შეტევის წამოწყება ძალიან უჭირდათ. შესვენებაზე მატჩის მიმდინარეობის შესახებ საუბარი ფრენკ რაიკაარდმა დაიწყო: „მინდა ბურთი დაცვიდან სწრაფად ამოიტანოთ და უფრო მეტად გაუფრთხილდეთ“. ფრენკის ფრაზას ბლინდის, ზეედორფის და რონალდ დე ბურის კამათი მოჰყვა. ვან გაალი ფეხბურთელების „დაპირისპირებას“ თვალს ღიმილით ადევნებდა და პარალელურად ტაქტიკაში ცვლილებები შეჰქონდა. საბოლოოდ ლუისმა რაიკაარდი ხუთი მეტრით უკან დახია და მნიშვნელოვანი გადაცემების გაკეთება სწორედ მას დაავალა.

მეორე ნახევარი „აიაქსის“ სრული უპირატესობით წარიმართა....

53-ე წუთზე ზეედორფის მაგივრად კანუ შემოვიდა. ამ უკანასკნელის სისწრაფის გამო ბარეზი და „მილანის“ დაცვა იძულებული შეიქმნა საჯარიმოს მისადგომებთან გამაგრებულიყო. „აიაქსი“ სერიოზულ უპირატესობას ფლობდა და ვან გაალი ამას მშვენივრად ხვდებოდა. 70-ე წუთზე ლიტმანენის მაგივრად თამაშში კლუივერტი ჩაერთო. გამოსვლიდან 15 წუთის შემდეგ პატრიკმა გამარჯვების გოლი შეაგდო და „აიაქსი“ 1973 წლის შემდეგ პირველად გაჩემპიონდა.

დასასრულის დასაწყისი

ვან გაალმა საოცარ შედეგს მიაღწია, „ღვთის შვილები“ ჰოლანდიური ფეხბურთის ლეგენდებად იქცნენ. 18 წლის კლუივერტი კი ადგილობრივი მედიის საყვარელი მოთამაშე გახდა. რამდენიმე კვირის შემდეგ ვან გაალს დეჟა ვუს გრძნობა დაეუფლა... ევროპული გრანდები მისი წამყვანი ფეხბურთელების შეძენას გეგმავდნენ. განსაკუთრებით დიდი ინტერესი ლიტმანენის მიმართ იყო, თუმცა ფინელმა „აიაქსთან“ კონტრაქტი გაახანგრძლივა. კლარენს ზეედორფის შემთხვევაში ყველაფერი სხვანაირად განვითარდა. იგი „სამპდორიაში“ გადავიდა. საფეხბურთო ექსპერტთა უმრავლესობა თვლიდა, რომ „აიაქსი“ ლიდერის სტატუსი დათმობას კიდევ დიდი ხნის განმავლობაში არ აპირებდა, თუმცა მალე ყველაფერი შეიცვალა...

ფინალიდან 4 თვის შემდეგ კლუივერტს ავტოკატასტროფის გამოწვევა დაუმტკიცეს. ჰოლანდიელს სერიოზული პრობლემები ჰქონდა და ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა. ფინიდ ჯორჯს პერსონალური საკითხები აწუხებდა, მას ნიგერიაში ძმა მოუკლეს, რამაც მის ფსიქოლოგიურ მდგომარეობაზე უდიდესი გავლენა იქონია. „აიაქსმა“ ევროპის სუპერთასი მოიგო, თუმცა ეს მიღწევა თითქმის არავის გახარებია.... „ღვთის შვილები“ ნელ-ნელა მიწაზე ეშვებოდნენ...

განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იაპონური ტურნე აღმოჩნდა, სადაც ჰოლანდიელები საერთაშორისო თასის მოსაგებად და კომერციული სარგებლის მისაღებად გაემართნენ. „გრემიოსთან“ მატჩში ოვერმარსმა სერიოზული ტრავმა მიიღო, რამაც გუნდში დაძაბულობა ერთიორად გაზარდა. „აიაქსმა“, აღნიშნული ტურნირი მოიგო, ჰოლანდიის ჩემპიონი გახდა და ევროპულ ასპარეზზე წარმატებულ გამოსვლას განაგრძობდა. „ღვთის შვილებმა“ „ბერნაბეუზე“ „რეალი“ დაამარცხეს და „სამეფო კლუბის“ გულშემატკივრებისგან ოვაციებიც დაიმსახურეს. „დორტმუნდისა“ და „პანათინაიკოსის“ ბარიერების დაძლევის შემდეგ „აიაქსი“ ფინალში „იუვეს“ დაუპირისპირდა, ჰოლანდიელებმა გუნდის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ცუდი შეხვედრა ჩაატარეს და „ბებერ ქალბატონთან“ პენალტების სერიაში დამარცხდნენ.

 

„აიაქსის“ იდეალური სამყარო მალე დაინგრა, „ბოსმანის წესის“ შემოღებამ ფეხბურთელებს საშუალება მისცა კლუბი კონტრაქტის ამოწურვის შემდეგ ყოველგვარი კომპენსაციის გარეშე დაეტოვებინათ. „ღვთის შვილებს“ ჯერ დავიდსი და რაიციგერი გამოაკლდათ, რომლებმაც კარიერა „მილანში“ გააგრძელეს. ჯორჯი „ბეტისში“ გადავიდა, კანუ კი მეორე მილანურმა გუნდმა, „ინტერმა“ იყიდა. ერთი წლის შემდეგ კლუივერტი „ბარსაში“ გადაბარგდა. წარმატებული დღეები წარსულს ჩაბარდა, მალე გუნდი ვან გაალმაც დატოვა და „ბარსელონას“ მიაშურა...

ოცნება დასრულდა, თუმცა 90-იანების „აიაქსი“ საფეხბურთო ისტორიას აუცილებლად შემორჩება!