მამუკელაშვილი საკუთარ გზაზე – სირთულეებიდან NBA-მდე
სანდრო მამუკელაშვილმა Fullcourt Passport-ის პოდკასტში, საკუთარი კარიერული გზა და სირთულეები გაიხსენა, რომლებმაც წარმატებამდე მიიყვანა.
ქართველმა კალათბურთელმა აღნიშნა, რომ კარიერის დასაწყისი საკმაოდ რთული იყო:
„თავიდან ძალიან რთული იყო, რადგან ბევრს არ სჯეროდა, რომ პროფესიონალად ჩამოვყალიბდებოდი. ოჯახიც უფრო სწავლაზე აკეთებდა აქცენტს, მაგრამ 13 წლის ასაკში უკვე დამინახეს და მეც ვუთხარი — მინდა, რომ ეს სერიოზულად ვცადო.“
ნიუ-იორკში დაბადებული, მაგრამ საქართველოში გაზრდილი მამუკელაშვილი 14 წლის ასაკში იტალიაში გადავიდა, რაც მისთვის მძიმე გამოცდილება აღმოჩნდა:
„ძალიან რთული იყო. ყოველდღე ვიღვიძებდი და საკუთარ თავს ვეკითხებოდი — მინდა თუ არა ამის გაგრძელება. ენის ბარიერი, გარემოს შეცვლა… ყველაფერი რთული იყო.“
მან განსაკუთრებულად გამოყო იტალიელი მწვრთნელი, რომელმაც მის განვითარებაში დიდი როლი ითამაშა:
„ის შესანიშნავი ახალგაზრდული მწვრთნელია. მასწავლიდა სწორ გადაწყვეტილებებს შეტევაში და ძალიან დამეხმარა.“
მამუკელაშვილმა ევროპულ და ამერიკულ კალათბურთს შორის განსხვავებაზეც ისაუბრა:
„ევროპაში ტექნიკურად ვითარდები და კარგი მოთამაშე ხდები, ამერიკაში კი ხდები მებრძოლი — სწავლობ შრომას, აგრესიას და იმას, რამდენად მნიშვნელოვანია მაქსიმალური ძალისხმევა მოედანზე.“
კოლეჯურ პერიოდზე საუბრისას მან აღნიშნა, რომ სწორედ Seton Hall-ში დაიწყო მისი რეალური პროგრესი:
„კოლეჯში დაიწყო ჩემი ნამდვილი განვითარება. მეორე კურსის ბოლოს უკვე იმ დონეზე ვიყავი, რომ მეც ჩემი წილი მინდოდა — მეც მინდოდა წარმატების ნაწილი ვყოფილიყავი.“
NBA-ის კარიერაზე საუბრისას მამუკელაშვილმა სხვადასხვა გუნდში მიღებული გამოცდილება გაიხსენა. განსაკუთრებით აღნიშნა ტორონტოში მუშაობა დარკო რაიაკოვიჩთან:
„ის შესანიშნავი მწვრთნელია. უყვარს სწრაფი თამაში, რაც ჩემს სტილს ძალიან ერგება. შეცდომებს აუცილებლად გაჩვენებს ვიდეოანალიზზე და მუდმივად გამოწვევებს გთავაზობს. მისი მიდგომა ასეთია — თუ არ გაჯობეს, ესე იგი საკმარისად აგრესიული არ ხარ. მე ასეთი სტილი ძალიან მომწონს.“
პირად პროგრესზეც გაამახვილა ყურადღება:
„კევინ უილარდმა ისევ დამაბრუნა იმ თავდაჯერებაში, რაც მჭირდებოდა. მან მომცა შესაძლებლობა, ვიყო ის, ვინც ვარ.“
მამუკელაშვილმა საკუთარი გზის მიმართ მადლიერებაც გამოხატა:
„ყოველ დილას მადლიერი ვიღვიძებ. პატარა ქვეყნიდან — საქართველოდან მოვდივარ და ხშირად ვფიქრობ, როგორ მოვაღწიე აქამდე.“
მომავლის გეგმებზე საუბრისას მან აღნიშნა, რომ კარიერის დასრულების შემდეგ სურს საქართველოსა და ევროპაში კალათბურთის განვითარებაში ჩაერთოს:
„მინდა კარიერა იქ დავასრულო და დავეხმარო ახალგაზრდებს. მაგალითად, საზაფხულო ბანაკების ორგანიზებით, მწვრთნელების ჩამოყვანით და იმ ტალანტის უკეთ წარმოჩენით, რაც საქართველოში ნამდვილად არსებობს. იმედი მაქვს, ეს ჩვენს განვითარებას დაეხმარება.“