23-წლიანი ეპოქა დასრულდა - რონალდუმ სანაკრებო კარიერა დაასრულა
ლეგენდარულმა პორტუგალიელმა ფეხბურთელმა, კრიშტიანუ რონალდუმ ეროვნულ ნაკრებში თავისი მოღვაწეობა დაასრულა. ამის შესახებ 41 წლის სუპერვარსკვლავმა სოციალური ქსელების მეშვეობით განაცხადა.
მისი გადაწყვეტილების ერთ-ერთი დამაჩქარებელი მიზეზი სექტემბრის სანაკრებო პაუზაზე, პორტუგალიის მთავარ მწვრთნელთან, ჟორჟე ჟეზუსთან მომხდარი კონფლიქტიც გახდა, რის შემდეგაც მან შეკრება ვადაზე ადრე დატოვა.
გავრცელებულ ვიდეომიმართვაში რონალდუ ამბობს:
„მივმართავ პორტუგალიელ ხალხს. დადგა დღე, როცა ჩვენი ეროვნული ნაკრების 7-ნომრიანი მაისური უნდა დავაბრუნო. არასდროს მიგრძვნია, რომ ის მხოლოდ მე მეკუთვნოდა. მაგრამ 23 წლის განმავლობაში მქონდა პრივილეგია და პასუხისმგებლობა, მეტარებინა იგი, დამეცვა და მეტარებინა ჩემთან ერთად მსოფლიოს სხვადასხვა სტადიონზე.
დღეს დადგა დრო, რომ ის მომავალს გადავცე. ეს არ იყო მარტივი გადაწყვეტილება, რადგან ზოგიერთი გადაწყვეტილება მხოლოდ გონებით არ მიიღება - ისინი გულითაც მიიღება. მოგზაურობა, რომელიც 2003 წლის აგვისტოში დაიწყო და ჩემი ცხოვრება სამუდამოდ შეცვალა, დასრულდა.
როცა უკან ვიხედები და ვფიქრობ ყველაფერზე, რაც ეროვნულ ნაკრებთან ერთად განვიცადე, მხოლოდ მატჩებს, გოლებს, რეკორდებს ან ტიტულებს არ ვხედავ. მე ვხედავ ხალხს. ვხედავ საზღვარგარეთ მცხოვრებ პორტუგალიელებს, რომლებიც 90 წუთის განმავლობაში თავს სახლთან ცოტათი უფრო ახლოს გრძნობდნენ. ვხედავ მილიონობით პორტუგალიელს, რომლებსაც პირადად არასდროს შევხვედრივარ, მაგრამ ჩემი ცხოვრების ნაწილი გახდნენ. რადგან, საბოლოო ჯამში, ფეხბურთი თამაშზე ბევრად მეტია. ფეხბურთი ხალხზეა.
ეროვნულ ნაკრებში ჩემი კარიერის განმავლობაში, ყოველთვის ვცდილობდი ჩემი შესაძლებლობების ზღვარს გავცდენილიყავი. მოგება მინდოდა. მინდოდა უკეთესი ვყოფილიყავი. მინდოდა ისტორია შემექმნა. ყოველთვის მაქსიმუმს ვითხოვდი საკუთარი თავისგან, ყოველთვის მეტი მინდოდა. ყოველთვის მჯეროდა, რომ შეგვეძლო უფრო შორს წავსულიყავით. და ყველაფერი გავიღე ამ მაისურისთვის.
იყო იდეალური დღეები და ღამეები. იყო გამარჯვებები, რომლებსაც არასდროს დავივიწყებ. იყო მარცხიც, რომლის გახსენებაც დღემდე მტკივა. ვუშვებდი შეცდომებს. ვიტანჯებოდი. იყო მომენტებიც, როცა პორტუგალიელი ხალხისთვის იმის მიცემა არ შემეძლო, რაც ასე ძალიან სურდათ. მაგრამ არასდროს დავნებებულვარ. და რაც მთავარია, არასდროს შემიწყვეტია სიამაყის გრძნობა პორტუგალიის წარმოდგენის გამო.
წლების განმავლობაში რამდენიმე ძალიან მარტივი რამ ვისწავლე: გოლები ფერმკრთალდება, თასები მუზეუმებში ხვდება, რეკორდები საბოლოოდ იმსხვრევა. მაგრამ არის რაღაც, რასაც დრო ვერასოდეს წაშლის – ადგილი, რომელიც ხალხის გულებში გვიკავია. თუ ოდესმე გამიბედნიერებიხართ, თუ ჩემს რომელიმე გოლს ოდესმე ვინმესთვის ჩაგახუტათ, დაგავიწყათ დარდი, ან გაგრძნობინათ სიამაყე ჩვენი ქვეყნით, მაშინ ეს ყველაფერი ამად ღირდა. იმიტომ, რომ იყო პორტუგალიელი, ამასაც ნიშნავს. ჩვენ ერთად ვიტანჯებით, ჩვენ ერთად ვდგებით ფეხზე, ჩვენ ისევ გვჯერა.
პორტუგალიას ყოველთვის დასჭირდება ახალგაზრდები, რომლებიც ოცნებას ბედავენ. მოთამაშეები, რომლებიც არასდროს ნებდებიან. ახალი თაობები, რომლებსაც სჯერათ, რომ შესაძლებელია იქ წასვლა, სადაც მანამდე არავინ ყოფილა. რადგან ქვეყანა, რომელიც აგრძელებს ახალი გმირების შექმნას, არის ქვეყანა, რომელიც არასდროს წყვეტს საკუთარი თავის რწმენას.
ჩემს თანაგუნდელებს მინდა რაღაც განსაკუთრებული ვუთხრა: მადლობა თითოეული გარბენისთვის, თითოეული კამათისთვის, მოედანზე გასვლამდე თითოეული დუმილისთვის. თითოეული გამარჯვებისა და თითოეული მარცხისთვის, რომელმაც გაგვაძლიერა. მე მქონდა პრივილეგია ვყოფილიყავი თქვენი კაპიტანი, მაგრამ არცერთი კაპიტანი არ დადის მარტო. და თქვენ ყოველთვის იქნებით ჩემი ისტორიის ნაწილი.
ყველა მწვრთნელს, დირექტორს, ექიმს, ფიზიოთერაპევტს, ეკიპირების მენეჯერს, პერსონალის წევრებს და ბევრ სხვას, ვინც ჩემთან ერთად მუშაობდა ამ წლების განმავლობაში, მადლობა. ბევრი თქვენგანი არასდროს გამოჩენილა ფოტოებში, მაგრამ თქვენს გარეშე არცერთი ის ფოტო არ იარსებებდა.
ჩემს ოჯახს... მადლობა, რომ ეს ოცნება ჩემთან ერთად გაიზიარეთ. მადლობა, რომ გაგებით ეკიდებოდით ჩემს არყოფნას, მსხვერპლს და იმ მომენტებს, როცა ეროვნულ ნაკრებს უნდა დაეკავებინა სივრცე ჩემს ცხოვრებაში, რომელიც თქვენც გეკუთვნოდათ. თუ აქამდე მოვედი, ეს იმიტომ, რომ ჩვენ ყოველთვის ხელიხელჩაკიდებულები მივდიოდით.
და პორტუგალიელ ხალხს... თითოეულ პორტუგალიელს, სადაც არ უნდა იყოთ მსოფლიოში, არის ერთი ბოლო რამ, რისი თქმაც მინდა. არის ერთი სურათი, რომელსაც სამუდამოდ თან ვატარებ: მომენტი, როდესაც ჩვენი ეროვნული ჰიმნი იწყება. ვიყურები გარშემო, ვხედავ ჩემს თანაგუნდელებს, ვხედავ ტრიბუნებს. ვხედავ ბავშვებს, დედებს, მამებს, ვხედავ პორტუგალიელებს, რომლებმაც ამხელა გზა გამოიარეს მხოლოდ იმისთვის, რომ იქ ყოფილიყვნენ. და იმ რამდენიმე წუთის განმავლობაში, ჩვენი ყველა განსხვავება ქრება. არ არსებობს კლუბები, არ არსებობს ფერები, არ არსებობს კლასები, არ არსებობს პროფესიები, არ არსებობს მოსაზრებები. არსებობს მხოლოდ ერთი ვნება: პორტუგალია. ეს არის გრძნობა, რომელსაც მთელი ცხოვრება თან ვატარებ.
დღეს ჩემი მოგზაურობა მოედანზე ეროვნულ ნაკრებთან ერთად სრულდება. მივდივარ თავაწეული. ვამაყობ განვლილი გზით და ვიცი, რომ პორტუგალიისთვის ყველაფერი გავიღე, რაც მქონდა. მაგრამ მე არასდროს შევწყვეტ ვიყო ერთ-ერთი თქვენგანი. მე გავაგრძელებ გულშემატკივრობას და პორტუგალიის თითოეული გამარჯვების აღნიშვნას.
მთელი ცხოვრება ვმუშაობდი, რომ გავმხდარიყავი საუკეთესო მოთამაშე მსოფლიოში. დღეს ვხვდები, რომ ჩემი ყველაზე დიდი გამარჯვება იყო იმის დამსახურება, რომ წარმომედგინა საუკეთესო ქვეყანა მსოფლიოში. მადლობა ამ 23 წლისთვის. მადლობა, რომ გჯეროდათ ჩემი. მადლობა, რომ მომეცით საშუალება მეცხოვრა ოცნებით, რომელიც დაიწყო მაშინ, როცა ჯერ კიდევ პატარა ბიჭი ვიყავი მადეირაზე და ფეხბურთის ბურთს დავსდევდი.
7-ნომრიანი მაისური დარჩება. მისი ტარების სიამაყე კი სამუდამოდ ჩემი იქნება. პორტუგალია ყოველთვის იქნება ჩემი ნაწილი. სამუდამოდ, კრიშტიანუ რონალდუ.“
View this post on Instagram
კრიშტიანუ რონალდუ პორტუგალიის ნაკრების ღირსებას 2003 წლიდან იცავდა. ამ დროდან მოყოლებული, მან ეროვნული გუნდის მაისურით ყველა ტურნირზე 234 მატჩი ჩაატარა, 146 გოლი გაიტანა (რაც ქვეყნის ისტორიაში საუკეთესო შედეგია) და 45 საგოლე გადაცემა შეასრულა.
2016 წელს რონალდუმ ნაკრებთან ერთად ევროპის ჩემპიონობა იზეიმა, 2019 წელს კი უეფას ერთა ლიგა მოიგო.
კაცთა სანაკრებო ფეხბურთის ისტორიაში ჩატარებული მატჩების რაოდენობით, კრიშტიანუ აბსოლუტური რეკორდსმენია. ასევე, სანაკრებო დონეზე გატანილი გოლების რაოდენობით ის მსოფლიო ისტორიაშიც პირველ ადგილზეა. ისტორიაში ერთადერთი ფეხბურთელია, რომელმაც 5 სხვადასხვა მსოფლიო ჩემპიონატზე შეძლო გოლის გატანა. ევროპის ჩემპიონატებზე ჩაატარა ყველაზე მეტი მატჩი და გაიტანა ყველაზე მეტი - 14 გოლი. კაცთა სანაკრებო ფეხბურთის ისტორიაში შესრულებული აქვს ყველაზე მეტი ჰეთ-თრიკი.
კომენტარები
იყავით პირველი, ვინც დაწერს კომენტარს